Tasseografia, czyli inaczej sztuka wróżenia z wzorów znalezionych w resztkach kawy, osadach wina, liściach herbaty czy stopionego wosku lub ołowiu znana jest w wielu kulturach od stuleci. Jedną z najczęściej stosowanych form, która przetrwała próbę czasu i jest do dzisiaj częścią spotkań towarzyskich, jest czytanie z fusów kawy w Turcji i na Bałkanach. 

Za czasów imperium osmańskiego ludzie robili wielogodzinne przerwy na kawę, by porozmawiać z przyjaciółmi, a następnie wykonać rytuał picia kawy, by z osadów i fusów otrzymać informacje na temat obecnej sytuacji życiowej oraz przyszłości. Przepowiadać przyszłość mógł każdy – zarówno profesjonalny wróżbita, jak i przyjaciel, wykorzystując informacje, które zdobył podczas rozmowy przy kawie.

Kawę pito tylko z jednej strony filiżanki. Kiedy zostały tylko fusy, filiżankę należało przewrócić spodkiem do góry oraz trzykrotnie obrócić zgodnie z ruchem wskazówek zegara, wypowiadając pytanie lub pragnienie. Pytający o związek, dodatkowo musiał na filiżance umieścić pierścień, zaś ten, który chciał dowiedzieć się o finansową przyszłość – monetę. Kiedy pozostałości po kawie podeschły, tworzyły wzory na ściankach i spodku filiżanki, które były interpretowane przez wróżbitę. To, co uwidocznione było na ściankach, oznaczało, że część życzeń spełni się natychmiast, inne zaś spełnią się dopiero po pokonaniu pewnych wyzwań. To zaś, co uwidaczniało się na samym spodzie, zawierało informacje, jaki będzie końcowy efekt. Zasada była taka, by nigdy nie przekazać albo tylko dobrych lub samych złych wiadomości.

Po zinterpretowaniu wszystkich kształtów, pytający musiał iść umyć swoją filiżankę z intencją spełnienia wszystkich dobrych wróżb.

Do dzisiaj w Turcji przyjaciele i znajomi poprzez spotkania przy kawie i wzajemne wróżenie nadrabiają zaległości o sobie i rozmawiają o swoim życiu. Jednak, jeżeli ktoś pragnie spotkać się z profesjonalistą od wróżenia z fusów, w tureckich kawiarniach zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie służył swoja pomocą.